เคยรู้สึกบ้างไหม?

posted on 08 May 2008 16:25 by esperanza

คุณเคยเป็นแบบนี้ไหม?...

เวลาที่ออกไปข้างนอกแล้วทักเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันแค่ปีสองปี เขากลับจำเราไม่ได้...

เคยเป็นแบบนี้ไหม?...

ที่เวลาโทรไปหาแล้ว เขาจำเสียงเราไม่ได้แล้ววางหูใส่ดื้อๆ...

เคยไหม?...

ที่เวลาส่งเมล์ไปหาแล้ว เขาตอบกลับมาว่า เธอเป็นใครเหรอ? เราจำไม่ได้?...

เคยไหม?...

เวลาออนเอ็มแล้ว เขาทักมาว่า เธอเป็นใครเหรอ? รู้เมล์ชั้นได้ยังไง?

หรือแม้แต่...

เขาทักมาแล้วทักทายเป็นชื่อคนอื่นที่ไม่ใช่เรา...

ทำไม...?

เรามันเป็นคนที่พวกเธอจำยากถึงขนาดนั้นเชียวเหรอ?

หรือว่าที่เรารู้จักกันมาหลายปีนั้น พวกเธอเห็นว่าชั้นเป็นแค่คนที่คอยทำงานให้กลุ่มอย่างเดียว งั้นเหรอ?

หรือว่า...

เป็นแค่คนที่พวกเธอเอาไว้โยนงานให้? แค่นั้น?

เป็นแค่...คนจ่ายเงินเวลาทำโครงงานเหรอ?

เป็นแค่...คนที่ช่วยปั่นงาน ปั่นการบ้านให้พวกเธอ งั้นเหรอ?

เป็นแค่...ตัวตลกให้เธอหัวเราะเยาะเล่น ใช่ไหม?

เป็นแค่...คนที่คอยแบกหน้ารับคำต่อว่าจากอาจารย์หรือเพื่อนคนอื่น จริงใช่ไหม?

เป็นแค่...คนที่เธอเอาไว้ดูดคะแนนใช่ไหม?

เป็นแค่...คนที่ถูกเธอจิกหัวใช้แล้วเวลาไม่มีประโยชน์ก็โยนทิ้งไปไกลๆเหมือนเปลือกลูกอมงั้นสินะ?

สัจธรรม...พอเข้าใจนะ คำนั้น...

มนุษย์เรา ก็แบบนี้แหละ...ปล่อยวาง

แต่รู้สึก...

ตัวเองทนกับเรื่องแบบนี้จนเกินไป...

"เราทนไปได้ยังไง?"

เรายอมพวกเธอถึงขนาดนี้ได้ยังไง?

คิดไปแล้ว นั่นสินะ...

"เพื่อนทั่วไปยังหายากเลย นับอะไรกับเพื่อนแท้"

น้อยคน...ที่จะคบแบบไม่หวังผลประโยชน์...

น้อยคน...ที่กอดคอกันตาย

น้อยคน...ที่จะถูกเรียกว่า"เพื่อน"

และน้อยยิ่งกว่านั้น...

ที่จะถูกเรียกว่า"เพื่อนแท้"

เหนื่อยหน่าย...

พยายามแล้ว...มันก็เท่านั้น พอได้แล้วล่ะ...

เราพยายามมามากพอแล้ว...เหนื่อยแล้ว

เรามี"เพื่อน"แค่นี้ก็พอแล้ว...

เพราะมีมาก ก็รั้งแต่จะเป็นภาระ...

มีมาก...ความคิดยิ่งไม่ตรงกัน

มีมาก...ก็เท่านั้นล่ะ...

มีน้อยหรือไม่มี...มันไม่ตายสักหน่อย...

จริงไหม?...

___________________________________

 

 

 

 

 

 

11 Comments

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

อย่าท้อนะฮับ อย่างน้อยขอแค่ให้เราทำดีที่สุดก้อพอ

#1 By vitch on 2008-05-08 16:59

โดนอันที่ออนเอ็มทักมาแล้วบอกว่าจำไม่ได้
......เจ็บปวดดีแท้-*-

#2 By Zeau::Coming Back! on 2008-05-08 16:59

เหอะๆ เรื่องแบบนี้เจ๊เคยเจอบ่อยมากกกกกกก
(ทั้งที่ไม่คิดว่าตัวเองเป็นคนที่จำยากนะ)
แต่ทนเท่านั้นที่จะครองโลกอีหนู
ปลอบใจตัวเองซะ ว่าเดี๋ยวมาก็ผ่านไป คนพรรนั้น มันจะชะแวบเข้ามาในชีวิตเราบ่อยก็จริง แต่เชื่อเหอะ มันอยู่ไม่นานหรอก สักวันมันก็จะผ่านไป
เราก็แค่ทนเท่านั้น

#3 By maya[จงเป็นดั่งดอกบัว.. ] on 2008-05-08 19:46

เจอมาบ้างนะคะ แต่ไม่ทั้งหมดหรอกค่ะ

แต่ก็อย่างเพิ่งท้ออะไรนะคะ
ยิ้ม เข้าไว้big smile

#4 By ReSeZ on 2008-05-09 10:53

อย่าคิดมากเลยค่ะเจ๊
คิดซะว่าเขาเอง ก็เป็นคนที่แค่ผ่านมา แล้วก็ผ่านไปในชีวิตเราเหมือนกัน
หนูก็เคยเจอค่ะ มันรู้สึกแย่น่าดูเลยเนาะ= =

คิดไว้อีกอย่างน่อ ว่ายังมีคนที่จำเจ๊ได้เสมอ และไม่ลืมเจ๊เลย^ ^

#5 By Jammiiz ,,Je t’adore, cela tu sais on 2008-05-09 11:54

ลองหาเพื่อนทีรู้ใจซักคนสิbig smile

#6 By (58.9.38.97) on 2008-05-10 04:30

ก่อนหน้านี้ฉันเคยคิดว่า
"ยิ่งมีเพื่อนเยอะเท่าไหร่ยิ่งดี"
เพื่อลบเลือนความเหงา

แต่ได้รับบทเรียนจึงได้รู้ตอนนี้แล้วว่า
"ไม่ใช่"
คนเยอะขนาดนั้น เชื่อใจได้สักกี่คนกัน ช่วยเหลือกันกี่คนกัน
ไว้ใจได้สักกี่คนกัน
"เปราะบาง"
เจอแค่พายุลูกเล็กๆก็พังทลายลงได้แล้ว

คนจะเยอะแค่ไหนมันไม่สำคัญเลย ที่สำคัญคือ
"คนที่ไว้ใจได้"
ต่างหาก

คิดได้อย่างนี้แล้ว ทำให้มีหลายครั้งอยากย้อนกลับไปหาที่เดิมที่เคยอยู่
แต่เขายังจะอ้าแขนรับเราอยู่มั้ย?

ขอบคุณนะที่ยังไม่ลืมฉัน

จะว่าไป หายท้อเรื่องนั้นรึยัง
ถ้ายัง ฉันจะหาทางไปชกแกสักเปรี๊ยง

#7 By OKiTa MoJi (58.8.49.56) on 2008-05-10 20:22

ขอบใจนะโมจิสต้า แพทก็ด้วย...ขอบใจมากจริงๆ
ที่รับฟังเรื่องเมื่อเช้า...

รู้สึกดีที่มีคนรับฟังเราบ้าง อย่างน้อยๆก็มีพวกเธอ...

รู้สึกเหนื่อย...เหนื่อยมากจนรู้สึกว่าทำไมต้องเกิดมา

ทำไมต้องเกิดมาทนกับเรื่องไร้สาระแบบนี้ พร้อมๆกับโรคบ้าๆที่ทำให้ทรมานด้วย ไม่เข้าใจจริงๆ...

ชั้นไปทำอะไรถึงต้องโดนขนาดนี้ อยากรู้จริง...
ทำไมไม่มีใครที่คิดจะเข้าใจอาการทรมานของชั้นบ้าง?

เพราะพวกเขาไม่เคยเป็น อาจจะใช่...

ชั้นพยายามคิดแบบนั้นและหวังว่าเขาน่าจะลองคิดในมุมกลับของคนที่เขาว่าๆ สำออย...

เจ็บใจมาก...คำนี้ชั้นไม่เคยคิดว่าจะได้ยินจากปากคนที่ชั้นเคารพ...

ชั้นมันสำออย...? งั้นเหรอ?

ขอโทษ...ที่ทำให้คุณคิดว่าชั้นสำออย
ขอโทษ...ที่ทำให้ผิดหวัง
ขอโทษ...ที่ทำให้เสียเวลา

และ...

ขอบใจ"เพื่อน"ที่ยังเหลืออยู่ของชั้น...
ที่ยังรับฟังเรื่องไร้สาระนี่ด้วย...

ขอบใจพวกเธอนะ...

#8 By Bellona Esperanza on 2008-05-10 21:24

ได้เสมอ ยินดีรับฟังเสมอ พูดมาเถอะ ฉันรับฟังทุกอย่าง
เพราะแกยังเป็นเพื่อนฉัน แล้วแกยังเห็นฉันเป็นเพื่อนแก

ไม่มีใครรู้หรอก ว่า 3-4 ปีที่ผ่านมา
ฉันเศร้า ฉันเสียใจ อะไรตอนไหนบ้าง ฉันไม่เคยบอกให้ใครรู้
เก็บเอาไว้อยู่คนเดียวเหมือนเป็นขยะเน่าๆอยู่ในตัว
บางครั้งก็ย่อยขยะนั่นง่ายๆ บางทีก็ไม่

แต่ก็นั่นแหละนะ...... (ฉันจะพูดอะไรเนี่ย)

เกิดมาทำไม? คำถามนี้ ฉันก็ถามตัวเองบ่อยๆ ไม่เคยมีคำตอบ อยู่ต่อไปเพื่ออะไร? นี่ก็หาคำตอบไม่ได้ ตายซะดีมั้ย? นี่ก็... พอมีเหตุผล ขนาดคนพิกาลไม่มีอะไรเหลือยังอยู่ได้ ทำไมเราซึ่งยังมีแขนขาครบ มีอะไรมากกว่าเขาถึงจะยอมแพ้
ปัจจุบัน ฉันอยู่เพื่อหาคำตอบว่า ฉันเกิดมาทำไม?

.....เน่าเฟะ....เราเขียนอะไรเถือกนี้เป็นด้วยวุ้ย


ป.ล. วันอา. 18 ว่างมากรุงเทพฯมั้ย

#9 By OKiTa MoJi (58.8.51.55) on 2008-05-11 10:46

ไฮย่าส์..
ไม่เปนไรฮะ รับฟังอยู่แล้ว มีอะไรก้อมาระบายได้นะ ก้อเพื่อนกันนี่เน๊อะ *ซึ้งมั้ย..55*

ก้อขอบคุนป้านิน้า ที่ยังไม่ลืมกัน ไม่ได้เจอกันหลายปี ป้านิยังเหมือนเดิม อยากเจอป้านิจัง *3*

เค้าก้อเปนนะ เวลาท้อๆ คิดนู่นคิดนี่ ก้อลองหาคนๆนึงที่เราไว้ใจเค้า แล้วเค้าไว้ใจเรา ระบายออกไป ก้อจาดีขึ้นนะงับ

ส่วนเรื่องนั้น อย่าไปคิดมากนะ เค้าไม่ใช่เรา เค้าไม่รุหรอก คนเรา ไม่ได้รับรุ ก้อพูดก้อว่าก้อด่าคนอื่นได้ ไม่ได้เปนเองนิ ไม่มีทางรุหรอก เพราะงั้น สู้ๆนะจ่ะ ^^




มิสยูวววววววววน้าาาาาา จ๊วฟฟฟฟ...

#10 By ﹃ kisune ﹄ on 2008-05-12 18:00

เอย เค้าไม่รู้จะบอกว่าไง แต่บอกได้คำเดียวที่ตอนนี้เค้าคิด ว่า"อย่าไปสนใจเลยมนุษย์ก็แบบนี้(เกือบ)ทุกคนเครียดไปก็ไม่ได้อะไร จงจำไว้ว่าไม่มีใครดีเท่าครอบครัวและตัวเราเองแล้ว"แต่...ถ้ายังต้องการเพื่อนก็จงเตรียมใจที่จะรับความเจ็บปวดไว้ซะมนุษย์น่ะไม่ใช่หุ่นยนต์ถึงจะได้เป็นไปที่เราต้องการทุกอย่าง ไม่งั้นโลกของเราคงไม่วุ่นวายหรอกเพราะอะไรมันก็เหมือนกัน นิสัยเหมือนกัน ความคิดเหมือนกัน โลกก็จะไร้ซึ่งความแตกต่าง
สู้ต่อไปเอย จงอย่าไปแค้นเคืองใครเลย เพราะเราทุกคนย่อมมีสิทธิ์ที่จะเป็นโรคปลาทองได้ขนาดเค้ายังเป็นเลย555+

#11 By รัติกาลสีเลือด on 2008-06-03 19:53